เพลงเก่า ฟังแล้วติดหู

         หลายคนยังคงฟังแต่เพลงที่ตัวเองฟังติดหูมาตั้งแต่เป็นวัยรุ่น แก่ตัวไปแล้วก็ไม่คิดจะอยากฟังเพลงใหม่ๆ ตามสมัยกับเขา ทำไมถึงเป็นแบบนี้? เรื่องนี้มีเหตุผลทางวิทยาศาสตร์อธิบายได้

         อย่างแรก มันไม่ใช่แค่ปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม แต่ยังมีเรื่องของระบบประสาทมาประกอบ ด้วย เพราะสมองจะเป็นตัวผูกติดเรากับเพลงที่เคยได้ยินได้ฟัง สมัยเป็นวัยรุ่นมากกว่าเพลงที่เราได้ยินตอนเป็นผู้ใหญ่ เพราะเพลงเป็นสิ่งหนึ่งที่จะกระตุ้นสารแห่งความสุขทั้งหลายออกมา และวัยรุ่นก็เป็นช่วงที่สมองกำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว เพลงทั้งหลายที่ทำให้มีความสุขจึงถูกฝังติดกับเนื้อสมองไปโดยปริยาย

         ปัจจัยทางสังคมก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้เรายึดติดอยู่กับเพลงเก่าๆ สมัยวัยรุ่น เพราะนั่นเป็นครั้งแรกที่ใครๆ จะได้หาเพลงที่ตัวเองชอบโดยผ่านกลุ่มเพื่อนๆ ซึ่งนั่นก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เป็นเครื่องบอกว่าเราเป็นคนกลุ่มไหน และเพลงก็ถูกหลอมรวมเป็นหนึ่งในอัตลักษณ์ของแต่ละคนไปด้วย

         ช่วงวัยรุ่น (12-22 ปี) ยังเป็นช่วงที่เราพัฒนาตัวตนจนกลายมาเป็น “ตัวตน” ที่แท้จริงของแต่ละคน ความทรงจำที่เกิดขึ้นในช่วงนี้จึงเป็นสิ่งที่มีความสำคัญมากเป็นพิเศษไปตลอดจนชั่วชีวิต

          ด้วยเหตุนี้ เราจึงฟังเพลงใหม่ๆ ไม่เพราะเท่ากับเพลงที่เคยได้ฟังสมัยวัยรุ่น ไม่ได้เป็นเพราะประสาทในการรับรู้เสื่อมถอยลง ตรงกันข้ามต้องบอกว่ามันเติบโตขึ้น ทำให้เราดื่มด่ำกับสุนทรียภาพที่ซับซ้อนมากขึ้น แต่ไม่ว่าเราจะเติบโตขึ้นเพียงใด เพลงเก่าๆ ก็จะทำให้เราได้นึกย้อนไปถึงความสุข ความสนุกสนานในช่วงเวลาที่ยังเป็นวัยรุ่นได้ทุกครั้ง

ดูบทความอื่นๆ